Hondenbelasting

 door William Wilbers 


Een paar dagen geleden viel ‘ie met een hatelijke plof weer op de deurmat: de aanslag voor de gemeentelijke belastingen. Nu mag ik mijn voeten bij tijd en wijle graag op die mat vegen, zeker als er ongewenste post door de brievenbus komt dwarrelen, maar aan de ijzeren greep van de gemeentelijke belastingdienst ontsnap je niet, dat heb ik door schade en schade geleerd. Toch maar een snelle blik in de enveloppe geworpen dus. De strop voor dit jaar: 375 euro… 30 euro rioolbelasting, 82 euro hondenbelasting en 262 euro afvalstoffenheffing. Alsof het allemaal niks is.

Over die 30 euro rioolbelasting zul je me niet horen; dat is een soepele afvoer van mijn sanitaire boetseerkunsten me wel waard. De afvalstoffenheffing van 262 euro per adres is echter volstrekt belachelijk, zeker voor mij als milieubewuste alleenstaande. Ik produceer nauwelijks één volle zak per week en betaal per zak dus dik vijf euro! Mijn overburen met hun drie koters daarentegen genereren per week minstens vier volle zaken (en dumpen daarnaast nog een hoop rotzooi in het struikgewas), maar krijgen precies dezelfde rekening gepresenteerd. Hoezo, de vervuiler betaalt?

Bij hondenbezitters hanteert de gemeente opeens een heel andere filosofie: die worden namelijk per definitie als vervuilers gezien. Zelfs toen ik nog een grote tuin had en ik nooit met mijn hond ging wandelen moest ik al dokken – een langdurige bezwaarprocedure ten spijt. Omdat ik in mijn eigen stukje tuin een hond had rondhuppelen! Nee, zodra fikkie eenmaal in de grijpgrage klauwen van de geldbeluste ambtenarij is beland ben je tot zijn laatste drol de klos: betalen zul je, elk jaar weer! En waarvoor? Voor die paar gammele drollenbakken die sporadisch door de stad heen zijn gekwakt? Voor die ‘prachtige’ hekken rondom dat handjevol losloopgebieden dat Tilburg heeft? Bullshit! Of liever gezegd: dogshit!

De hondenbelasting werd begin vorige eeuw werd ingevoerd, toen honden nog gebruikt werden om wagens en karren te trekken. Daar werd geld mee verdiend, en dus ging de overheid belasting op honden heffen: waar gezaaid wordt dient de overheid te oogsten, nietwaar? De hond kreeg zijn eigen hoofdstukje in de Gemeentewet, waarin werd gesteld dat een gemeente naar eigen goeddunken al of niet hondenbelasting mag heffen en de hoogte van het belastingbedrag zelf mag bepalen. Maar dat was toen. Het kan aan mij liggen hoor, maar de laatste tijd heb ik op de A58 geen enkele hondenkar in de file zien staan...


Vanzelfsprekende donatie

Hoewel honden vandaag de dag geen bedrijfsmiddelen meer zijn wordt de eigenlijke inkomstenbelasting nog steeds gezien als een vanzelfsprekende donatie aan de gemeente: in 316 van de 418 Nederlandse gemeenten wordt nog steeds hondenbelasting geheven. In Midden-Brabant zijn alleen hondenbezitters uit Hilvarenbeek en Reusel-De Mierden van dit kwaad verlost. In Goirle zal tijdens de Algemene Beschouwingen van dit jaar een voorstel tot afschaffing worden behandeld – een voorstel dat gezien de economische crisis waarschijnlijk weinig kans van slagen heeft. Ongetwijfeld met grote broer Tilburg als lichtend voorbeeld: daar is de hondenbelasting met dik 5 % gestegen en spant die met 82,31 euro de kroon in onze regio. Volgens de laatste cijfers telt Tilburg momenteel ruim 13.700 honden; dat levert de gemeente komend jaar dus bijna 1,2 miljoen euro op. Daar kun je een hoop vervuiling mee bestrijden en voorkomen, maar wordt het geld daarvoor gebruikt? Niet echt. Sterker nog: echt niet!

Hondenbelasting is al lang geen ‘bijdrage’ meer aan de kosten die een gemeente zogenaamd maakt om al die uitgekakte kilo’s afgewerkte Bonzo op te ruimen. Ten eerste is de hondenbezitter al lang zelf verplicht om de ontlasting van zijn hond op te ruimen, en ook al zie je niet iedereen met een poepschepje en bijbehorend zakje lopen, dit principe werkt doorgaans vrij aardig. Zeker als er genoeg vuilnisbakken staan. Ten tweede - en de meeste gemeenten geven dit ook ronduit toe - wordt de hondenbelasting gebruikt ‘ter dekking van de algemene uitgaven’. Onder die uitgaven vallen weliswaar ook de kosten voor de uitvoering en controle van het hondenbeleid (en in controleren zijn ze goed!), maar in de praktijk betekent dit dat de belasting niet wordt ingezet voor de verwijdering van hondenpoep of voor andere zaken die direct met honden te maken hebben. De gemeente is vrij om de opbrengst van de hondenbelasting te besteden aan zaken die zij belangrijk vindt. En het opruimen van ontlasting of het creëren van overlastbeperkende voorzieningen is dat duidelijk niet.

Nee, gemeenten heffen tegenwoordig enkel en alleen nog hondenbelasting omdat het mág. De wettelijke basis voor het heffen van hondenbelasting, inkomsten uit arbeid, is al lang weggevallen, en de opbrengst wordt ondanks gladde verhaaltjes alleen maar gebruikt om gaten in de begroting te dichten. De gemeente Haarlem geeft wat dat betreft op haar website een verbazingwekkend eerlijk antwoord: “Hondenbezitters vinden het soms onredelijk dat zij de poep zelf moeten opruimen en daarbij ook nog eens belasting moeten betalen. Het een heeft echter niets met het ander te maken.” Dank U. Met wat dan wel? Opheffen die blaftaks!



Reageer