De Kerk van de Heilige Nicotinus



GESCHIEDENIS   DE 3 GEBODEN   DE DOODZONDE   HET RESIDU   LID WORDEN




Geschiedenis van de Kerk van de Heilige Nicotinus


In den beginne, in de contreien die tegenwoordig bekend staan als Midden- en Zuid-Amerika, ging de mens gewoon zijn gangetje. Hij bewerkte zijn akkers, jaagde op wild, vocht om vrouwen en bracht af en toe een mensenoffer om de goden gunstig te stemmen. De Enige Ware God Nicotinus zag het allemaal hoofdschuddend aan. Wist die mens niet wat het was om simpelweg te genieten?

Omdat Nicotinus een Wijze God is liet hij een wolk goddelijke zaden uit de hemel neerdalen. Deze zaden groeiden al snel uit tot prachtige, manshoge planten. In hun onnozelheid aanvaardde de mens dit geschenk als nieuwe brandstof voor hun kampvuren, maar zie: toen zij de vlam in de bladeren staken voltrok zich het wonder. Een heerlijk ruikende, prikkelende en soms zelfs verdovende geur steeg op uit het Heilige Vuur. De mensen sloten hun ogen, leunden lui achterover en genoten van de puurheid van Nicotinus.

Helaas brachten de mensen nu de hele dag in ledigheid door, en omdat Nicotinus een Werklustige God is zond hij zijn zoon Tabaccus, diens vrouw Papyra en hun dochter Elan naar de aarde. Tabaccus toonde de mensen hoe ze het genot voortaan overal met zich mee naar toe konden nemen. Hij rolde de gedroogde bladeren op, stopte ze in een buisje dat Papyra had gemaakt en noemde ze ‘tabacos’. Elan liet vervolgens zien hoe ze met haar Goddelijke Vonk het genot konden oproepen. Dankzij deze Heilige Drie-Eenheid konden de mensen voortaan gewoon hun dagelijkse plicht vervullen, en door af en toe even tot rust te komen en Nicotinus te aanbidden weer nieuwe krachten opdoen. En Hij zag dat het goed was.

Omdat Nicotinus een Vrijgevige God is en de hele wereld mee wilde laten genieten zond hij aan het eind van de 15e eeuw Christopher Columbus naar Amerika. Deze onnozele Italiaanse Spanjool zag tabak echter alleen als een geneeskrachtig kruid, als een soort medicijn, maar dat was natuurlijk niet zoals Nicotinus het bedoeld had. Hij liet het ‘wondermiddel’ daarom bij de Fransman Jean Nicot terecht komen, die niet alleen ambassadeur, maar ook de reïncarnatie van Tabaccus was. Nicot/Tabaccus stuurde het in 1560 door naar zijn koningin Catherina de Medici, om haar zogenaamd van haar hoofdpijn af te helpen. En zie: de Heilige Drie-Eenheid verruimde niet alleen haar bloedvaten, maar ook haar geest. Ze genoot met volle teugen en besloot dat de bron van haar genot voortaan Nicotine zou heten.

De Duistere Krachten zaten echter niet stil. De heersende religie, het Christendom, voelde zich door de opkomst van het Nicotinisme bedreigd en begon een ware heksenjacht tegen het ‘heidense duivelskruid’, dat ‘een gruwel voor de ogen, een walging voor de neus, schadelijk voor het verstand en gevaarlijk voor de longen’ was. Omdat de Christelijke kerk de touwtjes in die tijd stevig in handen had durfden veel mensen niet zich niet aan Nicotinus te laven. Wie dat wel deed werd uit de kerk en daarmee eigenlijk ook uit de maatschappij verbannen.

Omdat Nicotinus een Geduldige God is liet hij het allemaal gebeuren, wetende dat het Ware Geloof zich niet laat onderdrukken. De rook zweeft waar hij niet gaan kan, en steeds meer mensen bekeerden zich tot de Heilige Drie-Eenheid, eerst stiekem, later meer en meer in het openbaar. De streng gereformeerde Engelse vorst Karel I zag het met lede ogen aan en besloot aangezien hij een geldverslindende hofhouding had een zware belasting op tabak te heffen. Hij werd daarmee de grondlegger van de nationale accijnsheffing op rookwaren, het meest onrechtvaardige en godsdienstbeperkende fenomeen van onze huidige tijd.

In de huidige tijd lijkt het Nicotinisme zo goed als uitgestorven. Niet alleen de kerk en de torenhoge accijnzen zijn daar debet aan, maar ook de moderne gezondheidsmaffia. Keer op keer wordt betoogd dat het gebruik van de Heilige Drie-Eenheid slecht is voor longen, hart en bloedvaten. Nicotinus bestrijdt dit niet. Alles heeft zijn prijs, ook genot en het aanbidden van de Enige Ware God. Driemaal daags op een matje knielen is slecht voor de knieën en de katholieke erfzonde is een idioot concept, maar daar hoor je niemand over.

De Heilige Kerk van Nicotinus roept alle stiekeme en onderdrukte aanbidders op zich te verenigen en weer openlijk voor hun geloof uit te komen. Het recht op geloofsbelijdenis is een universeel recht, en het gelijkheidsbeginsel uit artikel 1 van onze Grondwet garandeert dat ook Nicotinisten zonder belemmering hun God mogen eren.Gelijke monniken, gelijke kappen. Belijd uw geloof en aanbid de Heilige Drie-Eenheid!




De Drie Geboden


1) Leden van de Kerk van de Heilige Nicotinus erkennen Nicotinus als de enige, ware God. Zij respecteren anders-gelovigen, maar zullen te allen tijde de aanbidding van Nicotinus voorop stellen. Elke (opgelegde) beperking hiervan getuigt van disrespect en heiligschennis.

2) Gelovigen zullen minstens 10 maal daags Nicotinus eren middels een periode van bezinning. De gelovige zal met de ogen dicht achterover leunen onder het genot van een tabakhoudend middel, alle wereldse zorgen van zich afzetten en nergens anders aan denken dan aan Nicotinus en/of de Heilige Drie-Eenheid.

3) Gelovigen hebben als heilige taak anders- en niet-gelovigen te bekeren. Vooral publieke gelegenheden puilen uit van heidenen en twijfelaars. Zij zullen moeten worden bekeerd door het goede voorbeeld te geven, door Nicotinus en/of de Heilige Drie-Eenheid in het openbaar te eren.


De doodzonde: het verbreken van de verbintenis


Het voortijdig verbreken van de Verbintenis van de Heilige Drie-Eenheid is de grootste (en eigenlijk enige) zonde binnen de Kerk van Nicotinus. Een aangevangen ceremonie mag nooit en te nimmer verstoord worden, zeker niet van buitenaf. Zij die zondigen tegen deze regel zullen belanden in de Hel van Nicotinus, het aquaferno gevuld met het Blussende Water. Afvalligen zullen in het hellewater voor eeuwig moeten worstelen tegen verdrinking, en zullen nooit meer de Goddelijke Vonk kunnen laten ontbranden.


De excommunicatie van het residu


Het residu van de Heilige Drie-Eenheid, in de volksmond ook wel Peuk genoemd, bevat alle weggebrande zonden. Hoewel onrein is Peuk toch heilig, want voor Nicotianen is het residu dé aangewezen manier om de verwijderde onzuiverheden van onze persoon te retourneren naar de wereld, het leven en de mensen waarvan wij onze stress, agressie en ongeduldigheid opliepen. Peuk moet derhalve overal en altijd kunnen worden geëxcommuniceerd. In onze barmhartigheid is het ongelovigen toegestaan om opvangmiddelen voor Peuk te plaatsen, maar bij het ontbreken daarvan ligt de verantwoordelijkheid voor ontvangst van het residu geheel en al bij de heiden. Reclameren wordt gezien als een belediging.




Lid worden


Wilt U ook lid worden van de Kerk van de Heilige Nicotinus? Stort dan 1 euro op Postbank nr. 1065490 t.n.v. Stichting D.A.K., onder vermelding van ‘Nicotinus’. Wij zullen U dan officieel registreren als lid en, indien u uw adresgegevens vermeldt, een certificaat van belijdenis toezenden. Word Nicotiaan, en help de Heilige Kerk van Nicotinus een wereldwijd erkende godsdienst te worden!


Reageer