Regels, regels en nog eens regels

 door Marc Appels 


Een steeds grotere groep Nederlanders lijkt te denken dat met de juiste, strenge regels alles weer helemaal voor de bakker komt in ons kleine, tegenwoordig iets minder gezellige landje. Dat verbieden volgens alle cijfers juist tot een groter verlangen leidt en niets oplost is een waarheid die aan deze groep niet besteed is.

Mensen die zo heilig geloven in regels, regels en nog eens regels zien dan ook vaak niet dat er een fase vóór regels bestaat. Immers, regels stel je op ‘naar aanleiding van’. Je wilt iets gaan reguleren dat daarvoor dus niet goed of optimaal liep. Waaróm het niet goed liep is een vraag die tegenwoordig door regeltjesmensen niet meer gesteld wordt. Naargelang hun geaardheid echter hebben ze wel antwoorden. Zo denken de gelovigen dat door de leegloop van de kerken alles fout is gegaan. Dat zullen ze wel eens even herstellen. Lekker Links wijt alles aan een verkeerde verdeling. Die ze niet durven te herstellen. Rechts Kwadraat beschuldigt uiteraard de werkelozen, de buitenlanders en de vakbonden. En dat willen ze zo houden.

De werkelijke problemen die achter de zaken liggen pak je door enkel en alleen regulering niet aan. En een mentaliteitsverandering teweeg pogen te brengen bij al die regeltjesmensen is al helemaal onbegonnen werk. Ik zou nog kunnen proberen om te wijzen op het zelfherstellend vermogen van de mens. Op dat het zonder regels veel spannender is. Dat er dan meer van de creativiteit en sociale vermogens van mensen gevraagd wordt. Dat die daardoor getraind worden. Dat je mensen, ieder mens, eerst moet vertrouwen.

Helaas, je ziet het wel vaker. Het systeem faalt en steekt de hand niet in eigen boezem. Een steeds minder sociale overheid, zoals nu in Nederland, kan dan nog slechts regels bij de burgers leggen. Steeds meer en meer regels. Tot regels uiteindelijk de regel zijn!



Reageer