Ouwe hippies

 door Marc Appels 


Ik ben 53. Een zogenaamde ´ouwe hippie´. Eentje van de generatie die in de roaring sixties en seventies de beuk in ons maatschappelijk bestel gooiden. Die het Maagdenhuis én de hogeschool van Tilburg bezetten. Dé inleiders tot de leegloop van de kerken. Johnson was een moordenaar en Che was een held. Wég met de frustraties en hypocrisie van een antiek systeem.

We werden ouder. Sommigen wijzer. De meeste raakten alsnog door het systeem ingebed. Dezelfde mechanismen waar we fervent tegenaan schopten, hebben later alsnog velen van ons ´ binnengehaald´. “Geslaagd” noemt men dat! En geslaagd als je bent vind je het nu wel tijd worden om er mee op te houden. Dertig jaar een topbaan met ‘grote verantwoordelijkheid’, dan wil je zo onderhand wel eens met je reet in de zon liggen. Het enige probleem: eerst ergens even flink wat zien te cashen, zodat je in ieder geval de 65 haalt!

Nou is het ook ‘onze’ groep, de vijftigers, die zoals altijd de werkelijke machtsposities binnen ons bestel in handen hebben. En het is ook ‘onze’ groep die steeds harder begint te roepen dat het een en ander onbetaalbaar wordt. Die heel de rest van Nederland er op aanspreken dat iedereen aan de bak moet. Dat anders… En dan weer de dreigementjes. Over vergrijzing en loonmatiging, en hoe al die WW-ers en WAO-ers er de kantjes vanaf lopen. Over de kosten in de zorg en in het onderwijs, bla bla bla.

Natuurlijk moet iedereen aan de bak. Maar niet om de mythe van onbetaalbaarheid te voorkomen. Neen, veel simpeler: als wij er niet met zijn allen stevig tegen aan gaan, kan dit clubje ouwe hippies straks niet meer ongegeneerd profiteren. Van de onrechtvaardige verdeling. Van een klassenmaatschappij in spé. Van de domheid van ons allen. Dan zouden ze zelf wel eens geen WW, WAO of AOW kunnen krijgen! Of tot hun 67e moeten doorwerken…



Reageer